Och...jak dawno nie pisałam. Stęskniłam się za blogiem. Czasem nabazgrałam coś na Pieskich Myślach, ale nic więcej. I zaniedbałam Wasze blogi...Sorry, że nie odwiedzałam, wybaczcie!
Z Psotką ćwiczymy:) Okazało się, że po długiej przerwie umie siad, łapa i leżeć. Sukces! I to ogromny. To strasznie mało, ale dla mnie jest to powodem do dumy. Od kilku dni tłuczmy czołganie się na różne sposoby, tylko pies-uparciuch czasem odmawia i udaje, że niema siły. Połowa trasy pod krzesłem przebyta, a ona się kładzie, wznosi wzrok do góry i patrzy się na mnie błagalnym wzrokiem. I leży w ten shihtzowaty sposób - nóżki wywinięte do tyłu, by jak największa powierzchnia ciała była ochłodzona przez zimną podłogę:)
Próbowałam popstrykać jej trochę fotek, ale jakoś marnie mi to idzie. Fotki czasem podpisuję, czasem nie. Leń ze mnie. No cóż, jaki człowiek, taki pies. Jestem leniwa i Psotka też jest leniem. I głodomorem:)
Kudłacz uprany! I jak ładnie pachnie....Cudnie! Po prostu super. Teraz może spać w łóżku ile chce, byle nie wchodziła mi na głowę <żart>. Pościągałam trochę nowych brushy do GIMP-a i wykorzystam je do obróbki fotek najbliższym czasem. Ciekawe czy ten czas w ogóle nadejdzie??
Jaki uśmiech~!
Jak każdy wie, zakaz kopiowania! zacznę foty niebawem podpisywać, bo im więcej osób wklika na mojego bloga, tym więcej fotek będzie w zasobach Google Grafika! A wtedy nie wiadomo kto taki obrazek weźmie....
Pozdrawiam szczeknięciem:)
